Tagarchief: Doula

bevallingscoach

When you know better you do better

De laatste jaren van mijn leven leef ik heel erg volgens de titel van dit blog: When you know better you do better. Op het gebied van voeding nemen we als gezin elk jaar een verandering aan (denk aan, geen pakjes, minder vlees etc). Uiteraard is niet elke verbetering op slag haalbaar voor ons. Maar ik vind het principe van het nemen van babysteps namelijk ook heel mooi en goed!

blikveldRuimer blikveld
Wat heeft dit alle nu te maken met mijn werk als geboortewerker? Nou eigenlijk heel veel! Door mijn werk als doula in eerste instantie en mijn werk als HypnoBirthing-docente in tweede instantie heb ik zoveel mensen leren kennen (veelal online). Veel van deze mensen hebben een andere, ruimere kijk op de wereld. Deze mensen hebben gemaakt dat ik véél meer open ben gaan staan voor andere dingen. Mijn blikveld is verruimd. Ik merk dat ik daardoor ook minder oordelend ben over mensen en hun keuzes.

biologischDagelijks leven
In mijn dagelijks leven probeer ik ook geleerde dingen in praktijk te brengen. Zo eet ik al ruim twee jaar geen geraffineerde suikers en witmeel meer. We proberen als het binnen ons budget past zoveel mogelijk biologisch te eten (dingen als eieren en kip standaard), we hebben een klein moestuintje en ik gebruik geen wegwerp maandverband en tampons meer.

huid op huidZwangerschap en geboorte
Ik merk dat ik een beetje hap snap schrijf, maar ik heb wel een punt te maken!

Vaak hoor je aanstaande ouders praten over de komst van hun kindje: “Ach, ik zie wel wat er gebeurt, het komt zoals het komt en wat moet dat moet…”

Daar ben ik het maar deels mee eens. We komen terug bij de titel van dit blog: When you know better you do better. Je goed voorbereiden op de geboorte heeft veel zin! Je kan immers voor keuzes komen te staan tijdens de geboorte waar je misschien nog niet eerder over hebt nagedacht. Het vraagt véél van een barende vrouw om geheel blanco een keuze te maken die wel overwogen is.

format geboorteplanGeboorteplan
Ik probeer als doula en HypnoBirthing-docente te zorgen dat je goed beslagen ten ijs komt. Dat je weet waar je allemaal over na kunt denken, zodat je daar een bewuste en weloverwogen keuze voor kunt maken. Ik stimuleer je na te denken over keuzes, opties, mogelijkheden. Soms lijken zaken zo vanzelfsprekend, voor jezelf, maar misschien ook voor je zorgverlener. En voor sommige ouders is dat goed. Andere ouders zouden misschien liever andere keuzes maken. En dat mag!

Het is altijd goed om na te denken over jouw wensen en keuzes en die vast te leggen in, wat in de volksmond heet, een geboorteplan. Dit bespreek je met je zorgverlener en zorgt dat je op een lijn komt (lees: zoek een zorgverlener die mee werkt aan wat jij wilt).

Keuzes
Ik kan zeggen dat ik elke keer met een goed gevoel terug keek op de geboorte van mijn kinderen. Maar ik kan ook zeggen dat ik bij elke geboorte terugkijk en dan denk: “Als ik dit of dat had geweten, dan had ik een andere keuze gemaakt.”

Spijt heb ik daar niet van, want elke keer deed ik het zo goed mogelijk met de kennis die ik op dat moment had.

De thuisgeboorte van Jikke

Als doula en zwangerschapsdocent vind ik het natuurlijk ontzettend leuk om de geboorte van mijn kinderen met jullie te delen. Misschien waren ze niet allemaal ‘volgens het boekje’, maar ze hebben mij (behalve drie prachtige kinderen) veel gebracht aan ervaring, wijsheid, kracht. Vandaag deel ik met jullie de geboorte van Jikke. Het verhaal schreef ik 3 dagen na haar geboorte. Wellicht zou ik het nu, zes jaar later, anders optekenen, maar ik laat het staan zoals het was.

Plons
Zondagavond 1 november ben ik uit mijn slaap gehouden door voorweeën, tot half 3. Ik maakte me nog geen illusies, want die weeën, tsja, die had ik al een paar keer meer gehad.
Maar, om 5.43 werd ik wakker van een plonsje… Paul wakker gemaakt om even te helpen inspecteren… Mn vliezen? Tsja… wat anders! Paul vroeg (even praktisch als altijd…) hoe lang het nu nog ging duren en of ie nou wél of niet kon gaan werken… Nu ja, nog geen weeën, dus ik wist t niet. Om na een kwartier tot inzicht te komen dat voor Elin zorgen, boodschappen doen etc met gebroken vliezen niet zo handig was en wellicht een beetje te nat ;). Maar er werd voor ons besloten, want om 6.15 kwam de eerste wee. Ze kwamen meteen wel wat frequent, dus de boel was in gang!!

laatste buikfotoPaul belde onze oppas voor Elin en onze doula, Antoinette! Beiden onderweg en wij verder met onze dingetjes doen.

Elin werd wakker en ik kon haar blij maken dat ze naar Miriam mocht. “Mag ik dan met de bus mama?” Natuurlijk schatje, maar weet je ook waarom je naar Miriam gaat?
“Nee…” Nou… je zusje komt eraan! Waarna Elin zich tot haar zus in mijn buik wendde en een heel verhaal begon 🙂 (mama in tranen…)

Inmiddels was Antoinette er en Elin was weg, dus tijd om even te douchen.

Het is gaat goed!
Om 8.30 kwam onze verloskundige. Goed nieuws: helemaal verstreken én 2cm ontsluiting. Joehoee!!! Dat had ik bij Elin na 24 uur nog niet!

Verder met weeën opvangen al uit t raam turend en een beetje kletsend en drinkend.
Om 10.00 uur was ik het zat beneden en ging naar boven om daar m’n draai te vinden. Paul bleef in mijn schaduw. De weeën werden zwaarder en om 11.00 uur had ik 4 cm. Mooi zei de verloskundige, dat is 2 cm per uur, ik kom om 13.00 uur weer terug.

Het gaat vlug
Maar de weeën waren zo heftig dat ik al voelde dat ik het óf niet ging redden, óf het ging veel CIMG0132sneller. Ik dacht het laatste. Dus zou de verloskundige om 12.00 uur komen, tenzij eerder persdrang.
De weeën kwamen vlot op elkaar en het was maar op een manier op te vangen. Paul helemaal tegen mijn achterkant aan, handen op mijn heupen (precies op de goede plek, anders kreeg de arme jongen een snauw) en ik zwiepte al grommend en brullend mijn armen als boomtakken door de lucht.

Toen was ik mijn draai weer kwijt en wilde op bed. Kreeg ik al persdrang?? Ja hoor, ik voelde persdrang, dus schouders in de matras, billen in de lucht en Paul strak achter me voor tegendruk. Weer een perswee, dus ik riep: Bellen nu!
Voor ik t wist stond de verloskundige in mijn kamer en constateerde (we waren 40 minuten verder) 9 cm!
Op naar de hoge ademhaling…
CIMG0146Groot hoofd
Vanwege een eerdere zeer korte persfase bij Elin durfde de verloskundige de baarkruk niet aan.
12.00 (en ja de sirenes werden op dat moment getest ;)) uur had ik vo en mocht ik persen… Maar ja, ik durfde niet meer! Ik voelde dat ze groot was en dat t niet paste… Uiteindelijk moed verzameld en begonnen te persen. Toen het hoofdje stond bleek inderdaad dat het een groot hoofdje was en stond ik voor de fijne taak de volgende perswee helemaal weg te zuchten om de boel meer te laten oprekken. Nu ja, wat moet… En toen mocht ik de laatste pers geven. Ik liet van de weeromstuit de benen los en alle aanwezigen doken op mijn benen af om ruimte te houden. En daar was ze dan om 12.20, ons mooie meisje!

 

CIMG0161
 

Mijn grote wens om haar naar de borst te laten kruipen ging niet door de korte navelstreng én doordat ze zo moe was. Maar het aanleggen ging super, ze kon het meteen!! (lees hier meer)

Vervelend staartje
Alles leek aanvankelijk goed, maar ik bleef maar vloeien… Toen de pakken macaronisaus uit de vriezer kwamen en ik een injectie kreeg wist ik dat t niet helemaal goed was… Maar dev k had vertrouwen en ging weg. Toen ik naar de wc ging en daar zó hevig vloeide dat de kraamhulp in paniek raakte wist ik genoeg. De vk belde een ambulance voor me. Ik was een liter bloed kwijt en dat bloeden moest gestopt worden.
Enfin, in t ziekenhuis aangekomen ging t allemaal rap beter. De volgende ochtend mochten we lekker naar huis.